Gıcık oluyorum… Hani bazı yöneticiler vardır, bir departmanın başındadırlar ama sanki o departman yetmez gibi, akademisyen edasıyla diğer tüm departmanların da işlerine burunlarını sokarlar. Sürekli diğer departmanların eksikleri olduğunu ve “ben olsam…” ile...

Hiç düşündünüz mü? Etrafınızda her gün bunu sizin üzerinizde kaç kişi deniyor? Herhangi bir yerde “tecavüz” kelimesi geçtiğinde, genellikle toplumun çok büyük bir kısmı fiziki bir olayı ve bir kaç bedeni aklına getirir. Peki ya haklara tecavüz? Fikirlere tecavüz? Kişiliğe...

Bugün blogumu 10.12.2004 doğumlu ikizler Selin ve Arda’ya bırakıyorum. Yaşları 5 olduğu için kendileri yazmadılar, ama anneleri onların yazmak istediklerini hiç değiştirmeden kaleme aldı. Hatta “l” ve “r” harflerini “y” olarak söyledikleri için...

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda blogumu ikizlere bırakıyorum. 5 yaşında oldukları için yazı yazamayacaklar. Ancak anneleri onları serbest bir şekilde konuşturacak. Ve söylediklerini değiştirmeden kaleme alacak. Ayrıca resim de yapmaları muhtemel Hepsini paylaşacaklar...

Aslında herşey yaklaşık bir buçuk yıl önce Burcu’nun bana blogların önemini anlatmasıyla ve “mutlaka yazmalısın” demesiyle başladı. Ama ben her defasında “işlerim yoğun”, “kafamı toparlamam lazım”, “yoğunlaşamıyorum” gibi çeşitli bahanelerle erteleme faaliyetlerinde...